Przed każdym świętami ogarnia nas szał świąteczny. Zakupy różnego rodzaju, jedzenie, prezenty, ozdoby. Sprzątamy zakamarki mieszkań. Odwiedzamy rodziny, znajomych. I zamiast dać na luz, tak jak obiecujemy sobie co roku, dokładamy sobie więcej zajęć, więcej potraw. Bierzemy na barki więcej niż jesteśmy wstanie zrobić. A dni świąteczne mijają jeden po drugim, jak z bicza strzelił. Czujemy się wypompowane.

Dałam na luz 

Może tak nie do końca, bo w wielki czwartek malowałam kuchnie, jakoś wielce dużo do malowania nie miałam, bo większą część zrobiłam przed świętami Bożego Narodzenia. Ale skakałam po meblach, wyginałam się i zakwasy wczoraj mi wyszły.



No cóż, robota w domu sama się nie zrobi, ale dałam na luz. Miałam takiego lenia, że w wielki piątek poszłam tylko po zakupy. Odwiedziłam centrum handlowe, z nadzieją kupienia sobie coś nowego do ubrania, bo w lany poniedziałek jedziemy do rodziny i chce dobrze się czuć, dobrze wyglądać. Choć robota nie paliła mi się w rękach, zrobiłam tylko to co musiałam. Wiecie, normalne porządki. Ogarnięcie łazienki, kurze i podłogi. No, jeszcze pranie wszystkie zrobiłam, a w sumie to pralka. Ja ograniczyłam się do powieszenia, gdzie córka mi dzielnie pomagała :)

Owszem gotowała moja mama, za co jej dziękuję. Choć ugotowała tylko żurek i zrobiła sałatkę. Ja za to miałam urwanie głowy z dziećmi. Maja jest w okresie buntu. Jest ciężko, ale trzymam rękę na pulsie. Przejdziemy przez to bez rozpieszczania :). Wracając do gotowania, robimy tylko to co będziemy jeść i na co mamy ochotę. Wszystko na luzie.

Dosyć o mnie, teraz trochę o social mediach 

Szaleństwo panuje nie tylko w sklepach i w domach, ale też w sieci. Setki zdjęć z życzeniami, z prezentami, koszyczkiem do święconki itp. Okres świąt na facebook'u jest nudny i wkurzający. Ile możemy oglądać te zachwyty nad prezentami? Posty o tym co się od kogo dostało, gdzie było i z kim było. Od razu widać kto żyje światem wirtualnym, zamiast skupić się na tym realnym.

Dlatego my... 

... Wielkanoc spędzamy w domu. Na luzie. Marzy mi się fajny, rodzinny film. Czas z rodziną bez telefonu, bez Facebooka. Naładowanie akumulatorów, rozkoszowanie się jedzeniem. Totalna laba, by w poniedziałek z uśmiechem i radością odwiedzić rodzinę. Bo święta to czas, kiedy znajdujemy chwilę by odwiedzić najbliższych czy znajomych.

Dłużej nie będę Was męczyć.

Na koniec chce życzyć Wam, spokojnych, radosnych świąt Wielkanocnych, na luzie ;) Mama Dwójki z rodziną :) 


Podoba Ci się wpis? Poprawił humor, a może rozbawił? Zdenerwował? - niemożliwe! W każdym razie, polub wpis, podziel się z innymi jego treścią. I zalajkuj mój fanpage na fejsie! Dziękować Ci dobry człowieku :)

Zapewne widziałaś tą wzruszającą reklamę, Huawei. Rozumiesz jej przesłanie? Ona idealnie pokazuje, dzisiejsze myśli i postrzeganie nas przez dzieci. Zauważyłaś to jak twoje dziecko/dzieci patrzy na Ciebie gdy masz telefon lub tablet, w ręku?

                                       Co czuje dziecko?      

Spogląda na Ciebie co jakiś czas, czy widzisz jak ładnie bawi się zabawką, albo czy zauważyłaś, że właśnie zrobiło coś samo. Spogląda na Ciebie, by widzieć twoje reakcje i zadowolenie lub dezaprobatę. Czasem zdarzy się, że zrobi coś złego, abyś zwróciła na nie uwagę. Widzi, myśli i czuje, że ten świecący ekran jest ważniejszy od niej/jego. Robi mu się smutno, czuje, że wolisz spędzać czas z tym małym przedmiotem i ten przedmiocik, ma Ci więcej do zaoferowania niż Ono, twoje dziecko.

Pisanie bloga, za bardzo mnie zabiera dzieciom. To nie tylko przelanie myśli do sieci, to też ogrom pracy nad każdym detalem. Intensywne promowanie, szukanie odbiorców, czytelników. 
Energiczna Mama, zmotywowała mnie, choć już od dawna myślę sobie, by rzucić ten blog w cholerę, bo za dużo mnie kosztuje. Energiczna Mama po 2 latach blogowania, doszła do wniosku, że są sprawy ważne i ważniejsze. Nie znam dokładniej przyczyny, ale z punktu usunęła bloga. Macierzyństwo, to jednak setka wyrzeczeń. Lubie pisać, lubię dyskutować i cieszę się na każde odwiedziny czy komentarz. Pozwala mi się to oderwać od codzienności, ale cierpi na tym moja rodzina. To UZALEŻNIENIE! Wciąga i wciąga coraz bardziej, zabierając mnie im, tym którzy mnie potrzebują. Dlatego, szczególnie w święta, odłożę na bok, wszystko to co łączy się z internetem. 
Chce by rodzina miała mnie, a nie tylko mój cień. Bycie matką jest fajne, ale nie ma w tym, czasem miejsca na inne rzeczy. Nie jestem wstanie, zarywać kolejnych nocy, przez blogowanie. Nie che by dzieci miały to poczucie, że inne rzeczy są ważniejsze. 

Bez lukru i cukru, będzie sobie na razie wisieć, jeżeli szczerze z serca ze mną jesteś, zrozumiesz, że może mnie tu nie być. Jestem też na facebook'u, być może na fanpage'u będę częściej coś wrzucać. Na razie muszę oddać się rodzinie. Tylko gdzie ja będę teraz zaglądać? - widzisz to zbyt uzależnia, ciągnie mnie i muszę iść na odwyk :)